Wednesday, 18 July 2018

NENJIL KODI MINNAL - 15

‘ஆனால் அது அத்தோட போகக் கூடியது இல்லையே, இன்று அவளை கேட்பவன் நான்கு நாட்களில் ஆசை நிறைவேறியதும் அலுத்து போவான்.... அவனது அடுத்த எதிர்பார்ப்பு, அவளை விடவும் பெரிய எதிர்பார்ப்பு, அவர்களது பணமும் சொத்தும் அல்லவா...... சொந்தப் பணம் போனாலும் பரவாயில்லைதான். ஆனால், அவனால் தங்களது ஆதீனத்தில் உள்ள கிராமங்கள் என்னவாகும்.... பண்ணையும் தோப்பும் துறவும் அதில் வேலை செய்யும் ஆயிரமாயிரம் குடியானவருடைய வாழ்வும் என்னாகும்..... அவர்களுக்காக தன்னையே கொடுத்தவர் ராஜலிங்கம்.... அவர்களுக்கு ஒரு தீங்கு என்றால் அவர்தான் முன்னே நிற்பார். மற்ற கேட்டறிந்த பண்ணையார்களைப் போல அல்லவே ராஜலிங்கம்....

மருந்தின் மயக்கத்தில் ஓய்வாக உள்ளே படுத்திருந்த ராஜலிங்கத்தின் காதுகளில் அணு பிசகாமல் அனைத்தும் விழுந்தன.

‘கடைசீல இதானா இவன் புத்தி. என் சொத்து போனா போவுது, என் ராஜி வாழ்க்கை போச்சே.... ஐயோ, இவன் என்ன நாற அடிப்பானோ எம் புள்ளைய ஆத்தா நான் என்ன பண்ணுவேன்.... இத எப்படி சரிசெய்யப் போறேன் வழிகாட்டு. என பதறினார்.

இப்போதும் விட்டு விட்டு நெஞ்சை வலித்துக்கொண்டுதான் இருந்தது. 

‘இதுவேறு தொந்தரவு.... எனக்கு எதாச்சும் ஒண்ணு ஆகிட்டா எம்புள்ள கதி?
என கதிகலங்கி போனார்.

அடுத்த நாள் சொன்னதுபோலவே கனகு பஞ்சாயத்தாரிடம் பிராது குடுத்து கூட்டிவிட்டான்.

இரவு தூங்கா இரவாகிப் போனது ஆனாலும் விடியா இரவாகப் போகவில்லையே.... எழுந்து அவரவர் வேலைகளில் மும்முரமாக இருக்க, பஞ்சாயத்தாரிடமிருந்து தாக்கல் வந்தது.

“அடப்பாவி இவன் கட்டையில போக. சொன்னதுபோலவே செஞ்சிட்டானே படுபாவிப் பய என பொன்னி வைது தீர்த்தாள்.

“என்னம்மா செய்யப் போறீங்க? என்று வந்து நின்றாள். அவளுக்கு ஒன்றுமே ஓடவில்லை.
ராஜியின் முகம் செத்துகிடந்தது. “ஆத்தா விட்ட வழி பொன்னியக்கா என்றாள்.
கதிரும் வேளையோட வந்துவிட்டான். நடந்ததெல்லாம் அவனுக்கும் தெரிந்தேதான் இருந்தது.

ராஜலிங்கதிடம் வந்து அமர்ந்தான். அவர் கைகளை பிடித்துக்கொண்டான். அவர் முகமே சொல்லியது அவரது கலக்கத்தையும் அவரது உடல் நிலையையும். டாக்டரிடம் அவன் முன்னரே கூறிதான் வைத்திருந்தான்.

“இது இந்த நேரத்தில ரொம்ப மோசமான விஷயம் கதிர்.... இதை அவர் உடம்பு தாங்குமான்னு எனக்குக் கவலையா இருக்கு என அவரே கூறி இருந்தார். “எதுக்கும் பார்த்துக்குங்க, அதிகம் உணர்ச்சிவசப்படக்கூடாது என்றார்.

முடியக்கூடிய காரியமா. தன் ஒரே செல்வ செல்ல மகளின் வாழ்க்கை அல்லவா அங்கே பகடை காயாக உருட்டப்படவிருக்கிறது. கதிர் அறியாமல் இல்லை.

ஆனாலும் “நானிருக்கேங்கையா. சின்னம்மாவுக்கு ஒரு ஆபத்தும் வராம நான் காத்திடுவேன்... நீங்க தைர்யமா வாங்க, ஒண்ணுமே பேசாதீங்க..... நாங்க எல்லாம் பார்த்துக்கறோம்.

“சின்னம்மாவுக்கு நீங்க குடுத்த தைர்யம் நேர்மை அயராத நெஞ்சத் துணிவு அவங்களை காப்பாத்தும், நீங்க வாங்க எனக் கூடவே இருந்து இருவரையும் அழைத்துப் போனான்.

ராஜலிங்கத்தின் பேரில் ராஜியின் பேரில் வழக்கா குற்றசாட்டா...? என பதறிப் போய் மொத்த கிராமமும் அங்கே குழுமி இருந்தது.

பஞ்சாயத்து துவங்கி கனகு தன் தரப்பினை கூறிக்கொண்டே போனான். ‘எதுவுமே சரியாக செய்யப்படவில்லை.... கூறியபடி ஒன்றுமே தரப்படவில்லை.... ராஜியும் தன்னுடன் படுக்கவில்லை என அப்பட்டமாக அனைவருக்கும் முன் வெட்கமேயின்றி பிட்டு பிட்டு வைத்தான். குனிந்த தலை நிமிராமல் சிலை போல அப்படியே நின்றாள் ராஜி. முகம் கன்றி சிவந்து போயிருந்தது அவமானத்தில்.

வீட்டு முற்றத்தை நாலுபேர் மத்தியில் பிரித்து காட்டுபவனை என்னதான் செய்துவிடமுடியும்....

பஞ்சாயத்தார், இவ்வளவு நாசூக்கான விஷயத்தை இவன் பலபேர் முன்னில் வைத்து இப்படி தண்டோரா போடுவான், என அதுவும், ராஜலிங்கத்தின் குடும்பத்தையே இப்படி ஏலம் போடுவான் என அவர்கள் சிறிதும் எதிர்பார்த்திருக்கவில்லை.

ராஜலிங்கத்திடம் விசுவாசமும் மதிப்பும் மரியாதையும் நிறைந்திருந்த அவர்களுக்கு, அவர் தீர்ப்பு கூறி, அதன்படி ஆவன செய்துதான் பழக்கம். இப்போது குற்றவாளியாக நிற்பதோ அவரின் குடும்பம். கையை பிசைந்தபடி குழம்பினர்.

ஒருவர் மட்டும் துணிந்தார்.

“த பாருப்பா கனகு.... நீயும் பக்கத்து கிராமத்து ஆளுதான்.... பெரிய பெரிசின் மானம் மரியாதை குடும்ப வெவரம் தெரியாத அசலூர் ஆள் கிடையாது..... தூரத்து சொந்தம் வேற..... இப்போ அவங்க வூட்டு மாப்பிள்ள..... இப்படி இருக்கையில, நாலு சுவத்துக்குள்ள நாசூக்கா பேசி முடிக்க வேண்டிய விஷயத்த இப்படி ஆயிரக்கணக்கான பேர் மத்தியில பந்தி விரிக்கறது நாகரீகம் இல்ல..... போங்க அமைதியா கலைஞ்சு போய்டுங்க என்று கூறி பார்த்தார்.

“யோவ், பெரிய பெரிசு குடும்பத்த பத்தி உங்களுக்கு வேணா பெரிசா இருக்கலாம்.... எனக்கு அவங்க துரோகம்தான் பண்ணீட்டாங்கன்னு சொல்றேன்....

“தோ இருக்குதே இந்த முறுக்கு மீச பெரிசு, இதக் கேளுங்க..... அதா அந்தால பொஞ்சாதி முந்தானையில ஒளிஞ்சுகிட்டு இருக்குதே தலைப்பா கட்டின பெரிசு ஒண்ணு. அத கேளுங்க. இவனுங்களும்தான் வந்தானுங்க என்னோட சம்பந்தம் பேச. பெரிசு என்னென்னா வாக்கு குடுத்துச்சுனு நீங்களே கேளுங்க.... அதன்படி ஒண்ணாச்சும் நடந்துச்சா விசாரிங்க....

அத எல்லாம் விட்டுபுட்டு சமரசமா போன்னா எப்படி போறது?

“சொத்து மொத்தமும் என் கையில வந்தாகணும்.... ராஜியும் என்னோட என் வூட்டுக்கு வந்தாகணும்.... எங்கூட ஒழுங்கா பொஞ்சாதியா லக்ஷணமா குடித்தனம் செஞ்சாவணும்..... இல்லேனா நடக்கறதே வேற..... நீங்க இத பைசல் பண்ணலனா நான் கோர்ட்டுக்கு போவேன் என்றான்.

“அடப்பாவி என முணுமுணுத்தனர் கூட்டத்தினர்.


“என்னப்பா, ஒரே அடியா இப்படி அடாவடியா பேசினா எப்படி...?
“அதான் உர மருந்து ஆபீச உன் பொறுப்பில விட்டிருக்காரே. தென்னதொப்பும் மாந்தோப்பும் கூடத்தான் உம் பொறுப்பில இருக்குது.... அது எனக்கே தெரியுமே..... ஒண்ணுமே செய்யலைனா எப்படிப்பா அப்படி சொல்லுறது? என்றார் தலைவர்.

“அஹான் இத்துனூண்டு அத்தினியூண்டுன்னு கண்ல காட்டீட்டா ஆச்சா. பொறுப்பு குடுக்கறோம்னு சாவிய குடுத்துட்டு, பின்னோட, இந்தப் பணத்தை ஏன் தொட்டே கணக்கு சொல்லு.... அந்த பணத்த ஏன் செலவு செஞ்சே கணக்க சொல்லுன்னு சொம்மா நோண்டினா..... அதுக்கு எதுக்கு குடுப்பானேன்.... என் பொறுப்பு என் இஷ்டம் எனக்கு தெரிஞ்சாப்போல நான் பார்த்துக்குவேன். பொறுப்ப ஒப்படைச்சுட்டா அதன் பின் அத ஏன் நோண்டணுங்கறேன்? என்று எகிறினான்.

“அதெல்லாம் கூட விடுங்க..... உங்க பேச்சுக்கே வாரன்.... ராஜி விஷயம், அது எப்படி.... கல்யாணமாகி வருஷகணக்காகுது.... புருஷன்காரன் நானு, ஓடம பட்டவன். இன்னிக்கி வரைக்கும் என் கூட படுத்திருக்காளா சாந்தி கழிஞ்சிதா விசாரிங்க என்றான்.

“அட நாரப் பயலே, அந்தத் தங்கத்த போய் இப்படி சபையில வெச்சு அவமானப்படுத்துறானே என அங்கிருந்த அனைவருமே, அவனைப் பார்க்கக் கூட பிடிக்காமல் தலை குனிந்தனர்.

“கனகு, போதும், இத்தோட நிறுத்திக்க..... அந்த புண்ணியவதியப் பத்தி சபையில பேசி, அசிங்கம் பண்ணாதப்பா என்றார் நல்ல வார்த்தையாக.

“முடியாது, வராளா இல்ல என்ன சங்கதின்னு நீங்க இப்போ இங்கேயே வெச்சு விசாரிங்க அம்புடுதேன் என்றான் அடமாக.

“அம்மாடீ ராஜி, நீ என்னம்மா சொல்றே? என்றார் வேறு வழி இல்லாமல்.

அந்த கணத்தில் மனத்துணிவுடன் அந்தக் கேள்வியை எதிர்கொண்டாள் ராஜி, “நான் ஏதுக்கே அவுககிட்ட சொன்னதை தாங்கையா நான் இங்கே பஞ்சாயத்தார் முன்னாடியும் சொல்ல விரும்பறேன் என்றாள் தலை நிமிர்ந்து. உள்ளே ஆயிரம் குடைந்தாலும் புகைந்தாலும் நேர்வுடன் பதிலளித்தாள்.

“நான் அவுகளோட வாழ மாட்டேன்னு சொல்லல.... அவுக கூட போகமாட்டேன்னு சொல்லல.... கொஞ்சம் திருந்தி வாழுங்கனு சொல்றேன்.... வேண்டாத பழக்க வழக்கங்கள மாத்திக்குங்க, பொறுப்பா நடந்துக்குங்க.... பிறகு மனமொன்றி வாழத் துவங்குவோம்னு சொல்றேன்.... திருந்தி வந்தா, சந்தோஷமா அவுகளோட வாழ நான் முயற்சி செய்வேங்கைய்யா என்றாள்.

“பாத்தீங்களாய்யா, முயற்சி செய்வாளாம்.... அப்போகூட கண்டிப்பா செய்யறேன்னு சொல்ல நாக்கு வரல.... கொழுப்பு, பணத்திமிரு..... அவங்கப்பேன் கொடுத்த செல்லம். என்று எகிறினான் கனகு.

“த கனகு, ஜாக்ரதையா பேசு..... என்ன, சபையில, எங்க முன்னாடியே, அந்தபுள்ளைய அப்படி எகிருற..... அவங்கதான் தன் முடிவ சொல்லிப்புட்டாங்க இல்ல.... இப்போ நீ சொல்லு..... மாறி வந்து திருந்தி வாழ்ந்தா, கூட வந்து வாழறேன்னு சொல்றா இல்லா..... சபையில வெச்சு அந்தப் புள்ள வாக்கு குடுக்குதில்லா..... நீ மாறினாதான் என்ன..... உன்னைய என்ன, கடல்ல நீந்தி, முத்தையவா எடுக்க சொல்லுதாக...... குடி கூத்து விட்டுட்டு பொறுப்பா இருந்தா பொண்ணையும்தான் குடுத்திருக்காரு பொறுப்பையும்தான் குடுப்பாரு பெரிய பெரிசு என்றனர்.

“ஆஹான், அதானே பார்த்தேன்..... உங்க ஊர் பெரிசாச்சுதே, நீங்க அவருக்குதான் சப்போட்டு பண்ணுவீக.... அவர்பக்கம் சாயப்பாக்குறியளோ? என்றான் எகதாளமாக.

“சின்ன பேச்சு வேண்டாம்..... ரெண்டு தரப்பையும் கேட்டுட்டுதான் உனக்கு நல்ல வார்த்தையா சொல்லுறோம்.... கேட்டு நடந்தீனா உனக்குத்தான் நல்லது, மரியாத இல்லாம பேச வேண்டாம். என்று எச்சரித்தார் தலைவர்.

“என்னங்க பெரிசு, நீங்க ஒண்ணுமே சொல்லலியே.... கனகு முரண்டு பிடிக்குறாரு.... பொட்ட புள்ள விளக்கமா தெகிறியாமா சொல்லிடுச்சு தன் முடிவ..... உங்க மனசுல இருக்கறதையும் புட்டு வெச்சுட்டா தீர்ப்பு சொல்லிப்புடலாமே? என்றார்.

ராஜலிங்கம் எழுந்தார். ராஜியின் அருகில் வந்து அவள் தோள்களைப் பிடித்தபடி தள்ளாடி நின்றார்.

“எம் புள்ள வாழ்க்கைய நானே நாசமாகிட்டேனுங்க.... என் அறியாத புத்திய நானே செருப்பால அடிச்சுக்கணுமுங்க.

“எம் பிள்ளைய இனி காப்பாத்த ஒரே வழி, இவனோட உண்டான கல்யாணத்த அத்து விட்டுடுங்கைய்யா என்றார் துண்டினால் வாய்பொத்தி.

ஊரே அதிர்ந்து போனது. ஆளுக்காள் ஏதோ முணுமுணுத்தனர்.

“என்ன பெரிசு, நீங்களே இப்புடி... சட்டுன்னு அத்துபுடலாம் விட்டுபுடலாம்னு பேச, இது பொம்மை கல்யாணமில்லியே. ஆயிரங்காலத்து பயிறு பெரிசு..... யோசனை பண்ணி பேசுங்க. உங்களுக்கு தெரியாததில்ல.... நான் சொல்லணுங்களா? என்றார் தலைவர்.
“இல்லீங்க, நான் ராப்பூரா யோசனை பண்ணி எனக்குள்ள நானே போராடி தெளிஞ்சு எடுத்த நல்ல முடிவுதான் இது.... முடிச்சுருங்க. இந்த பயபுள்ளைய நம்பி, ஊரே எதிர்த்தும், நான் என் கண்ணையே இவன்கிட்ட ஒப்படைச்சேன்.... இவன் என்னடானா போட்டுடைக்க பார்க்கறான்.

“கூட வந்து குடித்தனம் பண்ணலன்னு என் தங்கத்த அவன் எப்போ ஆயிரம் பேர் மத்தியில பஞ்சாயத்தில நிறுத்தினானோ அப்போவே அவனுக்கும் எங்களுக்கும் விட்டு போச்சுது..... அம்புட்டுதேன் முடிச்சுடுங்க என்றார் தெளிவாக.

“ஆஹான், இதான் ப்ளான் போடறீங்களா வூட்டோட உக்காந்திகிட்டு....

அத்து வுட்டுட்டு வேற நல்ல மாப்பிளையா பார்த்து கட்டி வெச்சுடலாம்.... பொண்ணு சுகமா வாழ்வானு மனப்பால் குடிக்கிறீங்களாக்கும்..... நடக்காது....

“என்ன அல்லாம, இந்தப் புள்ளைய எவனும் கட்ட முடியாது.... எவன் முன்னால வந்தாலும் சரி, வெட்டிடுவேன்.... என தன் முதுகின் பின்னால் இருந்த வெட்டரிவாளை எடுத்தான்.

“போலீசுக்கு சொல்லுங்கப்பா, இது பெரிய வெவகாரமா இல்ல போச்சு என்றார் தலைவர்.

“போலீசுக்குதானே, சொன்னாபோச்சு, எனக்கொண்ணும் போலீசும் ஜெயிலும் புதிசில்ல, நேத்து வர அங்க களி தின்னவந்தான் நானு.... ஆனாலும் சரி, அங்க போறதுக்கு முந்தி, அப்படியோ இப்படியோ ரெண்டில ஒண்ணு தெரிஞ்சிக்கிட்டுதான் நான் போவேன்.... வாங்கடா எவன் பக்கத்தில வரீங்கன்னு பார்க்கறேன், யாரு ஒரு அடி எடுத்து முன் வெச்சாலும் தோ இந்த கத்தி இவ கழுத்தில தான் இறங்கும்னு புரிஞ்சுகிட்டு முன்னாடி வாங்க எனக் கூவினான்.

“அத்து விடுவீகளோ, எங்கே பார்க்கலாம்..... எனக்கு கிடைக்காதது வேற எவனுக்கும் கிடைக்க விட மாட்டேன்..... நேத்தே சொன்னேன் புரிஞ்சுக்கல.... என்னோட முடிவு வேற மாதிரிதான் இருக்கும் என சரேலென அவளை அருகில் இழுத்தான். அதைக்கண்டு ராஜலிங்கம் அதிர்ந்து போனார்.

“அம்மாடி ராஜி, ஐயோ..... எம் புள்ள.... எம் புள்ளைய யாராச்சும் காப்பாத்துங்களேன் என அலறியபடி கீழே மரமாக சாய்ந்தார்.

நடந்த அதிர்ச்சிகரமான சம்பவம், கீழே விழுந்தது, இதில் எதுவென தெரியாமல் அவர் துவண்டு சுருண்டு விழ, கூட்டம் ஸ்தம்பித்துப் போனது.

“அப்பா என அலறினாள் ராஜி.

ராஜலிங்கம் எந்த அசைவும் இன்றி கிடப்பதை பார்த்து கனகு, அதிர்ச்சியாகிப்போனான். 

‘ஐயோ, பெரிசுக்கு ஏதோ ஆயிடுச்சு போலவே, இங்கே இனி ஒரு நிமிடம் தாமதித்தாலும் இந்த ஊர் ஜனங்க அத்தன பேரும் மொத்தமா சேர்ந்து நம்மளை மொத்தி எடுத்துபுடுவானுங்களே...
என நினைத்தோ என்னவோ அவன் பிடி தளர்ந்தது..

அதுவே நேரம் என அவனிடம் விடுபட்டு, ராஜி அசைவின்றி கிடக்கும் தந்தையிடம் ஓடினாள்.

அவள் விடுபட்டதும், மொத்த ஊர்மக்களும் அது போலவே அவரை சூழ்ந்து கொண்டனர். அனைவருக்குமே உண்மை உரைத்திருக்க, கனகு மக்களின் கைகலப்பிற்கும் தப்பி, மெல்ல நழுவி அங்கிருந்து தெறித்து ஓடினான். அவனை பிடிக்க கதிரும் இன்னும் சிலரும் அவனைத் தொடர, 

“கதிர்
என ராஜி கூவினாள்.

“என்னாச்சு? என் அவன் அப்படியே திரும்பி அவளிடம் ஓடி வந்தான்.

கனகின் ஓட்டத்திற்கு ஈடுகுடுக்க முடியாமல் அவனை பிடிக்கவும் முடியாமல் போலீசிற்கு சொல்லலாம் என அந்தச் சிலரும் திரும்பி வந்தனர்.

இவர்கள் அருகே வந்து, தரையில் அமர்ந்து ராஜலிங்கத்தினை நோக்கி குனிந்த கதிர், அவர் மூச்சு ஓய்ந்திருந்தது என்பதை அறிந்து கொண்டான்..

“அப்பா, என்னாச்சுப்பா... முழிச்சு என்னப் பாருங்கப்பா, எனக்கு ஒண்ணும் ஆகலைப்பா என மேலும் பெரிதாக அலறினாள். அவரை தன் மடியில் கிடத்தியபடி கதறினாள்.

அந்த நொடியில் நடந்து முடிந்த கலவரம் அனைவரையுமே உலுக்கி எடுத்துவிட்டது. “கதிர் என அவனைப்பார்த்து தீனமாக அலறினாள்.


Tuesday, 17 July 2018

NENJIL KODI MINNAL - 14

இவளைப்பற்றிய கவலையிலேயே ராஜலிங்கத்தின் உடல்நிலை தடுமாறியது. நாளுக்கு நாள் மோசம் என்றானது.

அவரை சமாதானப்படுத்தி மகிழ்ச்சியாக பார்த்துக்கொள்வதே ராஜிக்கு பெரும்பாடானது.

அவருக்கு முழு ஒய்வு கொடுத்துவிட்டு கதிரும் அவளுமே அனைத்தையும் பொறுப்பெடுத்துக்கொண்டனர்.

கதிர்வேலன் நிஜமான ஒரு மகனைப் போல அவரை பார்த்துக்கொண்டான். எப்போதும் போல கணக்கு வழக்குகள் செவ்வனே நடந்தன. 

பயிர், நாத்து, நடவு, அறுவடை என்பவற்றில் அவனுக்கு அதிகம் பரிச்சயம் இல்லை. ராஜி அதில் ஓரளவுக்கு தேர்ந்திருந்தாள் என்பதால் அவை அனைத்திற்கும் அவள்தான் செல்ல வேண்டி வந்தது.

இது வரை ராஜலிங்கம், இதுபோன்றவற்றை ஆழமாக சிந்தித்து அனைவருக்கும் உதவக்கூடிய வகையில் எந்த நேரத்தில் என்ன பயிர் செய்யலாம், நாத்து நடவு அறுவடை என பார்த்து பார்த்து பாதை வகுத்து கொடுப்பார். ஏழை விவசாயிகளுக்கும் கூட அவரது இலவச ஆலோசனைகள் பலவிதமாகவும் உதவியாகியது... தோப்பு துறவு நிலம் நீச்சு என அனைத்தையுமே செவ்வனே பார்த்துக்கொண்டார். இப்போதோ பெரியதோர் குறையாக நின்று போனது.

“நீங்க ரெண்டு பேரும் இப்படி மாத்தி மாத்தி அலையறீங்களே, ஏதானும் சிலத விற்றுடலாமா? என்றார் ராஜலிங்கம் பரிதாபமாக.

“அப்பா, என்னப்பா பேச்சு இது.... எதுக்குப்பா விற்கணும், எங்களுக்கு ஒண்ணும் சிரமம் இல்லை.... நீங்க கொஞ்சம் அமைதியா இருங்கப்பா, ஏம்பா இப்படி கண்டதையும் யோசிச்சு மனசையும் உடம்பையும் கெடுத்துக்கறீக என கெஞ்சினாள்.
“சரி சரி, இனி விற்கறதப் பத்தி பேசல.... இன்னொரு யோசனை சொல்லவா, பக்கத்துக்கு கிராமத்தில நான் ஒரு பண்ணைக்காரனை சந்திச்சேன். நல்ல தெரிஞ்ச குடும்பம்தான்.... நம்ம அளவு சொத்து சுகம் இல்ல ஆனாலும், நல்ல பேருள்ள கவுரவமான குடும்பம்.... கொஞ்சம் நிலபொலம் இருக்கு. அவன் பேரு மருதீஸ்வரன்.
தங்கமான புள்ள. அவன இங்க வந்து நம்ம நிலபுலத்தை கதிருக்கு ஒத்தாசையா இருந்து பார்த்துக்கச் சொல்லி கேட்கலாமா? என்றார் ஆசையாக.

“என்னப்பா இது, அவருக்குன்னு நிலம் நீச்சு இருக்குனு சொல்றீக.... அப்படி இருக்கையில, அவரு தம் மண்ணை பார்க்காம நம்ம மண்ணில வந்து பாடுபட ஒப்புவாரா, நாம அப்படி அவர கேட்டாலும் அது நல்லதில்லையப்பா, அவர நாம தர்மசங்கடத்தில ஆழ்த்தக் கூடாது. நாங்க பாத்துக்கறோம் விட்டுடுங்க. நமக்கு ஒத்தாசையா, உயிரையும் குடுக்கத் தயாரா, இத்தனை பண்ணையாளுங்களும் குடியானவங்களும் இல்லியாப்பா...

“நீங்க சந்தோஷமா அமைதியா இருக்கணும்னு டாக்டர் சொல்லி இருக்காரில்ல... ராமாயணம் பாரதம்னு படிங்க, என்னோட செஸ் விளையாடுங்க.... நம்ம நந்தவனத்துக்கு தினம் நடை பழகீட்டு வாங்கப்பா, உடம்புக்கு நல்ல காத்து படட்டும் என்றாள்.

“ம்ம்ம் சரிம்மா என்றார். உள்ளுக்குள் அவரை கவலை அரித்துக்கொண்டே இருந்தது.
இதனிடையில் இரண்டு வருடங்கள் ஓடிப்போனது.

கனகு ஜெயிலிருந்து வெளியே வந்தான்,

நேராக அவன் வீட்டிற்குச் சென்றான். காணததைக் கண்டவன் போல முட்ட குடித்தான். இஷ்டம்போல தின்றான். பின் மயங்கி படுத்து கிடந்தான்.

அடுத்த நாள் விடிந்து எழுந்தான். எங்கிருக்கிறோம் என அறியாத குடி போதை.

கொஞ்சம் தெளிந்து எழுந்து அமர்ந்தான்.

‘ம்ம்ம் விடிஞ்சிடுச்சா, அவளுக்கு இனிமேல விடியவே விடியாது... அதுமட்டும் நிச்சயம் என கறுவிக்கொண்டான்.

முகம் கழுவி உடை மாற்றிக்கொண்டு நேராக ராஜியின் வீட்டை நோக்கிச் சென்றான்.
வாசலில் நுழையாமலே, “யாரு அது வூட்டுள்ள. வெக்கம் மானம் ரோஷம் உள்ள ஆராச்சும் இருந்தா வெளியே வாங்க பாக்கலாம்.... வூட்டு மாப்பிள்ளய கட்டுன புருஷன, போலீசில பிடிச்சு குடுத்து ஜெயிலுக்கு அனுப்பிட்டு நிம்மதியா உக்காந்து சோறு துன்ன முடியுது பாரு இந்த குடும்பதால தூ... என காரி துப்பினான்.

ராஜலிங்கதுகு அப்போதே பிரஷர் ஏறியது. “ஐயையோ அண்ணே, இவன் வெளியே வந்துட்டான் போல இருக்கே...? என.

“இன்னும் பதினஞ்சு நாள் பொறுத்துதானே வரப்போறதா பேச்சு என்றார் அவரும் கலங்கி.

ராஜி துணிச்சலுடன் வாசப்பக்கம் சென்றாள்.

“வாடி எம் பொஞ்சாதி. உத்தம பத்தினி ஜாதியாடீ.... நீ எல்லாம் ஒரு ஜென்மம்.... தூ என்றான் மறுபடி.

“எதுவானாலும் உள்ள வந்து பேசுங்க.... வாசல்ல நின்னு எந்த அசிங்கமும் வேண்டாம் என்றாள் பொறுமையாக.

“இன்னாது அசிங்கமா, நீ செஞ்சது அசிங்கமா, நான் இங்க நின்னு பேசறது அசிங்கமா, அப்படித்தாண்டீ பேசுவேன்... கத்துவேன்... துப்புவேன்.... ஏன் உங்க மருவாதைக்கு பங்கம் வந்துடுச்சோ, மரியாதைன்னு ஒண்ணு இருக்காடீ உங்க குடும்பத்துக்கு? என்றான்

“உள்ள வாங்க என்றாள் கடுமையாக.

“ஏன் உள்ள வந்தா என்ன செய்யப் போறே, ஆள விட்டு அடிச்சு கொல்லப்போறியா, இல்ல உள்ள இழுத்து தாழ்பாள போட்டு என்னோட படுக்கப் போறியா? என்றான் கண்கள் ரத்த சிவப்பாக வெறியுடன்.

“நீங்க உள்ள வர இஷ்டம் இல்லைனா நான் கதவ சாத்திகிட்டு உள்ள போகப் போறேன், நீங்க உங்க வழியில போகலாம் என்றாள்.

“தெனாவட்டு, கொழுப்புடீ மச்சு வீட்டில உக்கார்ந்து இருக்கோம்ங்ற திமிரு பணத்திமிரு என்றான்.

உள்ளே வந்தான் தடுமாறியபடி.

“எங்க, அந்த மானம்கெட்ட பெரிசுகள்ளாம், இருக்குதா இல்ல மண்டைய போட்ருச்சா? என்றான்.

“மரியாதையா பேசுங்க, அப்பா உள்ள இருக்காரு என்றாள்.

“அவனுக்கு என்னடி மருவாத, அவன் சொன்னபடி ஒண்ணாச்சும் செஞ்சானா, இதுல நான் இவ்வளோ கத்துறனே வெளியே வந்து எட்டி பார்க்கிறானா பாரு.... அது போகட்டும், அந்தக் கிழத்தோட நமக்கென்ன வேல... என்ன பேச்சு....

“ஒன்னோட தான் நான் பைசல் பண்ண வேண்டிய கணக்கு நிறைய இருக்கு.

“அதெப்பிடிடீ நீங்க எல்லாம் பத்தினி மாதிரி வேஷம் போட்டுக்கிட்டு திரியறீங்க.... ஆனாலும், வெட்கமே இல்லாம சொந்த புருஷனையே ஜெயிலுக்கு அனுப்பீட்டு சோறும் திங்கறீங்க? என்றான்.

“த பாருங்க, அனாவசியம் பேச வேண்டாம்..... நீங்க செஞ்சது தப்பு, அதுக்குண்டான தண்டனைய அனுபவிச்சீங்க.... இதுல என் தப்பு எதுவும் இல்ல.... சட்டப்படி என்ன செய்யணுமோ அத செய்யுங்கன்னு மட்டும்தான் நான் சொன்னேன்

“நீங்க தஸ்தாவேஜ திருடினிங்க, அதில் என் கை எழுத்த போட்டு விற்க பாத்தீங்க.... பிடிபட்டீங்க..... அதுக்கு என் பேர்ல குத்தம் சொல்லாதீங்க
என்றாள் பொறுமையுடன்.
“பார்றா, உத்தமி நின்னு பேசற அழக என்றான் இளக்காரமாக.

“சரி நான் தப்பு செய்வதாகவே இருக்கட்டும், ஏன் செஞ்சேன், என் கைய்ய பணமுடையில மொடக்கி போட்டது ஆரு, என்னத் திருட வெச்சது ஆரு, சரி திருடினேனே வெச்சுக்குவோம், ஏதோ தெரியாம பண்ணீட்டாரு, இல்ல, நான்தான் தூக்க கலக்கதில அவர்கிட்ட குடுத்தேன்... அவர் தப்பு இல்ல... எதையோ சொல்லி என்ன காப்பாத்தி இருக்கலாமில்ல, அதுவும் இல்ல.

“என்ன உள்ள தள்ளீட்டு, நீ நல்லா சந்தோசமா வாழ்ந்தியாக்கும். அந்த கதிர் பயலோட ஜோடி போட்டுக்கிட்டு சுத்தறியாமா, நம்ம சகாக்கள்ளாம் சொன்னானுங்க கத கதையா...

ரொம்ப பிசியாமா, பண்ணைக்கும் வீட்டுக்கும் அசலூருக்கும்னு ஒரே சுத்தல்தானாமா, அதுனாலதான் என்ன வந்து ஜெயில்ல ஒரு முறை கூட பார்க்க முடியல மகாராணியம்மாவுக்கு என்றான்.

“ஆமா, எனக்கு உங்கள ஜெயில வந்து பாக்கணும்னு தோணல, வரல.

கதிர் பத்தி அசிங்கமா பேச வேண்டாம்.... அவரு எங்க குடும்பத்தில ஒருத்தர்.... இப்போ எல்லா பொறுப்புகளையும் அவர்தான் பாத்துக்கறாரு என்றாள்.

“அதானே பார்த்தேன்.... அதுக்குதானேடீ அவன் ப்ளான் போட்டு அப்படி நல்லவன் மாறி நடிச்சான்.... பெரிசும் அவன் நடிப்புல மயங்கீடுச்சு, தானாவே எல்லா பொறுப்பையும் அவன்ட குடுத்திருச்சு.,,,, அவன் இப்போ ஹாயா அனுபவிக்கறான்.

“என்ன சொன்னே, குடும்பத்தில ஒருத்தனா..... அப்போ உன்னையும் அவனுக்கு சொந்தமாக்கிட்டியா, இல்லேனா அவன் எந்த உறவு மூலமா சொந்தமாவான்? என்றான் விகாரமாக சிரித்தபடி.

“சீ,  வெட்கமா இல்லை உங்களுக்கு இப்படி நாக்கில நரம்பில்லாம பேசறதுக்கு. நான் நெருப்பு, ஜாக்ரதையா வார்த்தைகள விடுங்க....

அவர் எனக்கு ஒரு சகோதரனப் போல.... என் நல்வாழ்வுக்காக பாடுப்படறாரு என்றாள்.

“ச்சே இன்னாது சகோதரனா, ஹிஹிஹி. நல்லா இருக்குடீ. பொழுது விடிஞ்சா தங்கச்சி வந்தியோ ம்பான் ராவில தங்கசிவந்தியோன்னு கொஞ்சுவான் தெரியாதாக்கும் என்றான்.

“ச்சே, நீங்க அணு அளவும் மாறல இல்ல.... நீங்களும் உங்க வாயும், உங்க அசிங்க புத்தியும்..... மூடுங்க வாய, அவரப் பத்தி பேசற யோக்யத உங்களுக்கு இல்ல என்றாள் கோவம் ஏறி.

“நான் மட்டும்தானா பேசறேன், ஊரே பேசுது..... எங்கே போனாலும் இதப்பத்திதான் பேச்சு என்றான்.

அவள் அவனோடு மேலும் தர்க்கம் பண்ண இசையவில்லை.

“சரி, இப்போ எங்க வந்தீங்க, என்ன வேணும்? என்றாள்.

“அடி கூறுகெட்டவளே, புருஷன் ரெண்டு வருஷன் கழிச்சு வீட்டுக்கு வந்திருக்கானே, அவனுக்கு என்ன வேணும் என்ன செய்யணும்னு தோணல.... ஏன் வந்தேன்னா கேட்குற மானங்கெட்டவளே என்றான்.

“மரியாதையா பேசுங்க, இல்லேனா நான் சும்மா இருக்க மாட்டேன்.... விஷயத்த மட்டும் சொல்லீட்டு கிளம்புங்க என்றாள்.

“கிளம்பறதா..... இனி இங்கிருந்து போனா அது மடத்தனம் இல்ல, அசலுக்கே நான் கோட்ட விட்டதெல்லாம் போதும்டி... இனி போனா அது எல்லா சொத்துக்களையும் உன்னையும் தூக்கி கிட்டு தாண்டி....

“உன்ன நார அடிக்க வேண்டாம். உன் வாழ்க்கைய அணு அணுவா சித்ரவதை செஞ்சாதாண்டீ என் மனசு ஆறும் என்றான்.

அவளுக்கு உள்ளே உதறல் எடுத்தாலும் அசையாமல் நின்றாள்.

“நான் உங்களோட வர முடியாது. இந்த ரெண்டு வருட ஜெயில் வாசம் உங்களை கொஞ்சமாச்சும் நல்லவராக்கி இருக்கும்னு நான் நினைச்சேன். அது அப்படி இல்லன்னு இப்போ தெரிஞ்சு போச்சு.

“இன்னாது வரமுடியாதா, இனிமே நீ சொல்ற எதையுமே கேட்டு நம்பி நான் நிக்க போறதில்லடீ...

நான் சொல்றத நீ கேளு, அதன்படி நட.... இல்லேனா நடக்கற கதையே வேற.

“நீ, உன் வீடு சொத்து பணம் நகை எல்லாமும் இனி என் சொத்து... என் இஷ்டம்போல ஆளுவேன்..... ஒரு பய கேட்க முடியாது.

நாலு பெரிய மனுஷாளுங்கள சாக்ஷி வெச்சுதானே டீ உங்கப்பன் என்கிட்டே வந்து சம்பந்தம் பேசினான். அவங்க பேச்சை நம்பித்தானே டீ நானும் உன்ன கட்டிகிட்டேன். அதில ஒண்ணையாச்சும் எனக்கு செரியா செஞ்சீங்களா... அப்பனும் மவளும் சேர்ந்துகிட்டு திட்டம் போட்டு என்னைய கவுத்திட்டீங்களேடீ என கத்தினான்.

இவற்றையெல்லாம் கேட்டபடி தான் இருந்தார் ராஜலிங்கம்.

“மருவாதியா என்னோட கிளம்பு என்றான் அவளருகே வந்து. நாற்றம் குப்பென வீசியது அவளுக்கு குமட்டியது. அந்தப் பக்கமாக மூக்கை பொத்தியபடி முகத்தை திருப்பிக்கொண்டாள்.

“இன்னாடீ நாறுதா, ஆமா பின்ன, நாட்டு சரக்கு நாரத்தான் செய்யும். ஒசத்தியா பாரின் சரக்கு குடிக்கணும்னு எனக்கும் ஆசைதான், கையில காசு இல்லியே என்று இளித்தான்.

“வா என்றான்.

“நான் உங்களோட உங்க வீட்டுக்கு வரமாட்டேன்....

“நல்லா கேட்டுக்குங்க, அன்னிக்கும் இன்னிக்கும் ஒரே பேச்சு ஒரே முடிவுதான், மென்மையாகவே சொல்றேன் நல்லவிதமா புரிஞ்சுகிடுங்க.

“நான் உங்களோட மனமொன்றி வாழணும் குடித்தனம் செய்யணும் என்னையே உங்களுக்கு குடுக்கணும்னா, அதுக்கு முதல்ல நீங்க மாறணும், குடிய விடணும், சூது சீட்டாட்டம் தொடுப்பு வெச்சிருக்கிறது எல்லாத்தையுமே விடணும்.

“பணத்த வாரி எடுத்து செலவு பண்றத நிறுத்தணும். முழுசா, குடுத்த பொறுப்புகள எடுத்து நின்னு நடத்தி கணக்கு வழக்குகள பார்த்து, உங்கள நீங்களே நிரூபிக்கணும்.
“இதெல்லாம் நடந்து, நீங்க நல்லவங்களா நாலு பேரு மதிக்கிறாப் போல நடந்தா... மாறினா.... நான் தானாகவே உங்க பின்னாடியே நீங்க கூப்பிட்ட இடத்துக்கு வருவேன். என கூறிவிட்டு கைகட்டி தூரே சென்று நின்றுகொண்டாள்.

“அடி சக்க, ரூல்ஸ் போடறீங்களோ ரூல்ஸ்.... முடியாதுடி..... நீ சொன்ன எதையுமே செய்ய மாட்டேன்....

“உங்களுக்கு அடங்கி நடக்கணும்னு என்கென்னடீ தலை எழுத்து.... உங்கப்பன் தானேடி எங்கால்ல விழுந்து உன்ன கட்டிகிடச் சொல்லி கெஞ்சினான். அதுனாலதானே நானும் மானம் ரோஷம் கெட்டு வீட்டு மாப்பிள்ளையா வர சம்மதிச்சேன்..... இப்போ அத விடு இத விடு மாறு.... வேலை செய்யி, பொறுப்புகள பாரு.... அப்போதான் வந்து கூட படுப்பேன்னு ரூல்ஸ் பேசுறே என்னமோ.

“செய்யாட்டி என்னடி பண்ணுவே. நீ எப்படி எங்கூட வராம இருக்கே எப்படி என்னோட படுக்காம இருக்கேன்னு நானும் பார்க்கறேன்.

“உன்னை வாழவிட மாட்டேன் ராஜி, நல்லா கவனம் வெச்சுக்க.

“போகாத ஊருக்கு வழி பண்ணி கலாட்டா செய்து அத்துவிட்டுடலாம். இவம் பீட ஒழிஞ்சுடும், நாம நிம்மதியா வாழலாம்னு மட்டும் கணக்குப் போடாத..... தப்பான கணக்கா போயிடும் ஆமா சொல்லிபுட்டேன்.

“என்னோட நீ வாழலைனா, இனி என்னைக்குமே வேற எவனோடும் நீ வாழ முடியாது.... வாழ விடமாட்டேண்டீ, அது நிச்சயம்....

“என்னோட படுக்க மாட்டாளாமில்ல, பணத்தத கண்ல காட்டமாட்டாளுங்களாம் இல்ல..... எப்படி நடக்குது உங்க தர்பாருன்னு நானும் பார்க்குறேன். நாளைக்கே கூட்டுறேன் பஞ்சாயத்த என்று சூளுரைத்தான்.

‘ஐயோ, நம்ம மானம் பஞ்சாயத்தில் நாற வேண்டுமா, அப்பா பஞ்சாயத்தை தலைவராக இருந்து முன் நடத்தி, பல தீர்ப்புகளை நல்ல படி கூறி, வழி நடத்தியவர் ஆயிற்றே.... அவரை கூண்டில் நிறுத்தவா, எப்படி பொறுக்க முடியும், பேசாமல் அவன் சொன்னபடி அவனுடன் போய்விடலாமா... குடித்தனம் செய்துவிடலாமா.. என கூட யோசனைகள் ஓடின ராஜி மனதில்.